Private

sukkel sukkel sukkel dat je bent. waarom moest je dit nou weer doen? Ik ben gewoon zo bang dat ze liever bij haar ouders wil zijn dan bij mij. dat ze liever bij haar vader is dan bij mij. ik wil zo graag met haar naar parijs. en dan verpest ik het weer. en nou is ze weg. ik weet niet wanneer ze terugkomt. ik ben heel erg bezorgd. ik weet niet wat ze doet. ik weet niet of ze voorzichtig is. ik wil dat ze terug komt. ik mis haar. ik wil haar knuffelen. zeggen dat het me spijt. zeggen dat ik van haar houd. zeggen dat ik haar nooit meer kwijt wil. haar vasthouden. weten dat ze veilig is en dat alles goed is. eikel dat ik ben. dat wordt sowieso een dag niet eten. dat heb je goed gedaan.

I am exhausted. And that has nothing to do with sleeping pills or just how ever. It has to do with the fact I sleep with her in the same bed, every night. She always goes to bed very late, so I do it too. And the next morning, I have to wake up very early to catch my train. The traveling it self also costs a lot of energy. Every day 2 hours traveling by train. And that’s without the long long days I make at the university.
The only night I slept well in the last couple of months, was the first night in Prague. I was too exhausted to go partying with the rest of the group, so I decided to sleep. The only fucking night in the last couple of months.
The last few days, she has been ill. I cared for her, looked after her and run from one place to another to get the things she needed. Despite of my very important preliminary examination. I skipped classes to be with her, lying ill on my couch. We slept on the couch because the air where my bed is, was too dry. The nights were awful, the couch was too small and she kept coughing literally all night long. I didn’t sleep much. I didn’t mind. I felt sorry for her and was glad I could take care of my girlfriend. But yesterday evening she felt fine, she wanted to go to school the next morning. In the first place, she actually wanted to stay the night also at her place. Despite our agreement to be with each other. We actually had agreed to go to a concert, one I was very excited about. I could understand she didn’t wanted to go, because of the little illness left. But I thought we’d spent the night together. I first had to cry to make her stay. But she didn’t realize I especially found it harsh because of the things I did for her in the last couple of days.
This morning, we had to get up very early. I had a very poor night. Of course she wasn’t tired, because she slept so much in the last couple of days on my couch. Times when I was studying for my exam. I was  -and am- very tired this morning. I think it’s mean. I took care, I neglected my exam, I did everything to make her feel okay, I slept nothing. And now she’s better -and I had the only opportunity to get a little rest, a little sleep- we immediatly had to get up very early. She fit out, me broken. And she didn’t see what’s the real problem.

I hate myself for making my girlfriend feel insecure about herself. It has to stop. HAS. TO. STOP. I have made an agreement with myself:

Every time my girlfriend feels bad about herself and I have caused it, I am not allowed to eat the whole next day.

And I love food. So mean girl, be aware and don’t be cruel to your girlfriend. She deserves so much better than this.

My presumptions about her dad are stimulated. She has 3 photos of her dad in her sketchbook/diary. Furthermore there are no photos except one of her shoes. Suspicious? Yes, I think so.

In her sketchbook were also texts about her ex-girlfriend she just broke up with. My heart ached when I read the things. Before I was aloud to read her book, she scanned the thing, looking if there were things she knew would hurt me. I guess she thought it wouldn’t matter.

A girl from her school likes my girlfriend. Well, maybe this is just a little oversimplified. There is a girl in her class she was/is friends with. The girl was very sticky. She stalked my girlfriend with Facebook messages every single minute of every single day. At school, she hugged her every single morning and she was with her every fucking time. It irritated me a little. She even text-messaged my girlfriend in the night when she had a nightmare. Then, the girl told my girlfriend that she thought she was a lesbian/bisexual. I knew this was no good. I already suspected that she liked my girlfriend but I didn’t share my thoughts because I didn’t want to make a fuss. Something happened. Other shared friends of my girlfriend and the girl also thought that the girl liked my girlfriend. And they didn’t even knew she likes girls. Obvious right? My girlfriend began to realize maybe something was wrong. She confronted the girl but she denied. My girlfriend believed her, she still does. I was and still am really mad at the girl. I thought I had a little peace with it. Till today. I visited my girlfriend today at her school, and we sat in the same room as classmates. Then, the girl came and talked to people sitting next to us. That was okay, I think, I was not really mad or something. Until dinner time. I asked my girlfriend if she misses the conversations at Facebook. She said yes. It makes me incredibly sad. My stomach hurts so much I wanna die. I don’t know what to do. I want my girlfriend to be happy and I am not going to forbid her anything. But I can’t get this of my mind. 

This is what you get. I think you deserve it. And yes, this time I am talking to myself. I want to go to Prague, that’s why I have to miss my girlfriend for 4 whole days. I may sound not that much, but for us it feels like months. I want to go to Russia, that’s why I can’t stay the night. I cried when she left, yes she cared but I think not that much as normal. And she said that maybe she thought it would be good to have a night apart, a little rest. That broke my heart. When she arrived at school, she was very happy because she was accepted to a project she extremely bad wanted. She asked if I was still crying and before I had really told her what was on my mind, she flipped because some girl had made a mistake and she wasn’t accepted to the project. She was extremely sad and the only thing she could think of was the stupid project. I calmed her down. She went to some men to talk and arranged she was still part of the project. Yes happiness, happy the peppy. I’m glad she made it. But I am still sad, my stomach aches because I miss her so much and she doesn’t care. That’s what you get. That’s what you deserve.

Ik vind het eerlijk gezegd heel erg gemeen dat ze met haar ouders mee naar Praag en Wenen wilt gaan, ook als ik thuis moet blijven voor een herkansing. Ik doe super erg mijn best om Brein goed te leren en te halen, ik heb nog nooit zoveel gedaan voor een vak, en heb er ook wel vertrouwen in dat het goed komt. Maar ik weet niet zeker of ik het haal, dan heb ik een herkansing in de meivakantie. De vakantie waarin WIJ met haar ouders mee zouden gaan op vakantie. Als ik brein moet herkansen, kan ik echter niet mee gaan. Ik vroeg haar of zij dan toch mee wilt gaan, en ze zei dat ze dat doet. Ik zit thuis in de meivakantie te leren voor mijn herkansing en zij gaat mee naar Praag. Ik moet haar een hele week missen maar dat maakt niet uit. Ik zat er zelfs over na te denken om, als ik een herkansing heb, deze te missen en volgend jaar het vak opnieuw te doen zodat ik mee kan gaan. Maar nu hoeft het niet meer. Ik vind het erg gemeen. Als zij thuis moest blijven om een vak te herkansen waarbij ze wel haar best had gedaan, was ik ook thuis gebleven voor haar. Haar steunen en door de zware leerdagen in de vakantie heen helpen. Maar vooral bij haar blijven om bij haar te zijn. Blijkbaar is dat niet wederzijds. Het voelt alsof ik gestraft word. Ik word gestraft omdat ik een herkansing moet doen in de vakantie terwijl ik het al zo druk heb en behoefte aan een echte vakantie heb. Ik word al gestraft omdat ik niet mee kan naar Praag en Wenen waar ik me erg op verheug. En dan ook nog gestraft door mijn vriendin omdat ik alleen thuis moet blijven terwijl zij het naar haar zin gaat hebben met haar ouders op vakantie.

Oké het schoolfeest komt eraan. Prima, maar ik voel me er niet op mijn gemak bij. Ik weet zeker dat ze zal drinken, of dat nou 1 biertje of 10 biertjes is. Er zal gedronken worden. Ik weet hoe ze is als ze drinkt, dan denkt ze niet meer goed na en wordt heel hangerig. Ik weet niet hoe dat zal aflopen met andere mensen erbij die ik niet ken en waar ik zelf niet bij ben. Ik ga haar niet verbieden om te gaan, ik weet ook zeker dat ze gaat, maar ik word verdrietig bij de gedachte. Ik ga dit niet zeggen. Ik ga haar niet tegenhouden. Ook al weet ik zeker dat zij hetzelfde zou hebben bij mij.

Ze heeft school gemist. De hele week is ze bij mij, geen uur zijn we zonder elkaar geweest. En toch mist ze school. Waarschijnlijk mist ze de mensen, de dingen die ze doen, de sfeer. Waarom ben je dan bij mij? Waarom ga je dan niet lekker met die mensen afspreken, aan school werken, de hele week apart spenderen? Het hoeft niet. Je hoeft niet bij mij te zijn om mij blij te maken. Want daar word ik niet blij van. Het hoeft allemaal niet. Als je andere dingen zo mist, moet je dat lekker doen. En niet bij mij zijn.

Sometimes I think she has a sexual relationship with her father. The way she looks at him, she way she worships that man. To me it not seems natural.

She uses the same toothbrush, she never gets mad at him, if I say something offensive she gets irritated, when they see each other he lifts her up and she clamps her legs around him.

We were together in the bathroom and he was working outside. She stared at him for minutes, lost in her thoughts. No I don’t have a good feeling about this.

Alaska Young   (via appropinquo)

(Source: lana-michelle, via appropinquo)

(via ephemeral-kid)